Ter beschikkingstelling (TBS)

Personen die lijden aan een stoornis of psychiatrische ziekte en zich schuldig maken aan een zwaar delict krijgen in veel gevallen Ter Beschikkingstelling (TBS) opgelegd. De stoornis of psychiatrische ziekte beïnvloed in dit geval het gedrag, waardoor het vertoonde gedrag min of meer te verklaren is. In zo’n geval kan de dader niet geheel verantwoordelijk worden gehouden voor de gepleegde daad. Het is de rol van de rechter om te bekijken in welke mate de dader beschuldigd kan worden van het plegen van een bepaald delict. De rechter legt een gevangenisstraf op voor het gedeelte dat de dader kan worden aangerekend. In aanvulling op de gevangenisstraf wordt Ter Beschikkingstelling (TBS) opgelegd aan de dader, met als doel het voorkomen dat de dader nogmaals dergelijk gedrag gaat vertonen.

Als TBS met dwangverpleging wordt opgelegd dan houdt dit in dat de dader wordt geplaatst in een TBS-kliniek en daar wordt behandeld. Een andere mogelijkheid die de rechter heeft is het opleggen van TBS met voorwaarden. De dader hoeft in dit geval niet verplicht in een kliniek te worden opgenomen. De dader moet in dit geval een verplichte behandeling ondergaan. Mocht de dader zich niet houden aan de voorwaarden dan mag de rechter de TBS omzetten in een TBS met dwangverpleging.